|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Renaștere Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 2270
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2017-07-06 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
Nuestra plaza tiene su loco
como cualquier otra debe tener pero el nuestro es poco común. No… él no ve rodar lunas por allá ni corsos de astronautas por acá. Yo lo saludo con un: "¿Qué tal?" Él responde: "usted bien… ¿y yo?" Sobre su trono de cartones y botellas no es extraño verlo escribir en un cuaderno viejo y ajado jeroglíficos de flechas y rayas números, espirales y dibujos y vaya a saber cuántos delirios más. Si se levanta de malas te echa de su feudo sin piedad. A veces cae en pesado mutismo en sus ojos hay tanto pasado que no puede ver ningún porvenir. Esta mañana mi plaza estaba triste sus árboles desnudos, desvalidos los juegos de niños en silencio. Los vecinos dicen haber visto policías, hombres de blanco, oscuros vehículos y una ambulancia. Los vecinos dicen haber escuchado: "Julio los prepara, agosto los lleva". Lo cierto es que mi plaza extraña su loco señor feudal desde aquella gélida noche de agosto.
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate