|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Mama casă Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 3854
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2005-10-11 | [Acest text ar trebui citit în espanol] | -Ya casi se me agota la paciencia- el silencio cada vez se me hace un calcinado letargo y la hipocresía del mundo son palomas azules que me lamen el pecho. Ya mis ojos se hunden como ausentes, y las uñas se deshidratan como un pacto. en el pelo me nacen hebras de petunias aladas; !reptando por mí, adheridas a mí! como sanguijuelas exhumando los líquidos de mis émbolos. !No...! no hay cabecera, ni casi pertenencias; creo que me he mudado al piso de abajo donde solo existen: un claustrofóbico cosmo con un trono para un solo cuerpo, un tapiz de madera que solapa mi inexistencia; y esa ausencia de eclécticas novedades. No hay espejo, ni cepillo de dientes, solo un libro de extintas oraciones, unas guirnaldas con fantasmas de coronas, un traje de gala que envuelve esquirlas de pellejo, una corbata ceñida disimulando unas costuras que se pudren y un ventanal de arcilla que da al patio de arriba. -Ah!... y no hay horizonte- ( Y porqué ahora para mirarlo todo tengo que alzar la vista; y mis pies apuntan hacia la avenida.? ) Chatanooga, Tenessee..
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate