|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ estetica soră cu urâtul pe bicycle kick Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 5298
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2006-02-15 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
Estoy tranquila. Sí, segura, no voy a llorar, le dije; entiendo que el amor se acaba, que los años no pasan en balde, que hemos cometido errores y que este adiós es impostergable.
-Y por dentro, la sangre me hervía de dolor y rabia, tantos años compartidos, tanto amor e ideales y sueños que aun nos faltaban por realizar, y ahora estaba ahí, frente a mí diciéndome que se marchaba-. Me dejó un beso en la frente y lentamente dio la media vuelta, lo recuerdo bien. Recuerdo sus ajustados jeans, que a pesar de sus 45 años le sentaban de maravilla, y aquella camisa blanca que, como una segunda piel se ajustaba a su cuerpo. Lo recuerdo bien. Flexionó lentamente las rodillas para asir su maleta y empezar de esa manera el final de mi cuento de amor. Entonces, destelló la extensión de mi mano en un estruendo mortal. Él, se detuvo en seco, se volvió y me miró con sus enormes y asustados ojos verdes al tiempo que su mano derecha atrapaba en su pecho el clavel rojo que florecía en su camisa.
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate