agonia
francais

v3
 

Agonia.Net | Règles | Mission Contact | Inscris-toi
poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
armana Poezii, Poezie deutsch Poezii, Poezie english Poezii, Poezie espanol Poezii, Poezie francais Poezii, Poezie italiano Poezii, Poezie japanese Poezii, Poezie portugues Poezii, Poezie romana Poezii, Poezie russkaia Poezii, Poezie

Article Communautés Concours Essai Multimédia Personnelles Poèmes Presse Prose _QUOTE Scénario Spécial

Poezii Rom�nesti - Romanian Poetry

poezii


 


Textes du même auteur


Traductions de ce texte
0

 Les commentaires des membres


Visualisations: 1563 .



T867 DESESPERACIÒN
poèmes [ ]

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
par [sacanueces ]

2007-06-27  | [Ce texte devrait être lu en espanol]    | 





"No se por qué, dedicado al poeta: Cesar León Vargas"


Con esta urgencia de llegar a ningún lado.
Con la noche que atropella sin tregua.
Con los bares al acecho de cualquier esquina.
Con la lengua torpe aún enredada en el vino.
Con los pies mareados de tanto recorrer prostíbulos.
Con la conciencia a media asta, la camisa afuera y los ojos desentendidos,
sobre esta mesa, lejos del chiquero, abro mi pecho y escribo.

Uno a uno caen los versos,
uno a uno, también, vuelan mis pájaros y los murciélagos tras tus ojos de disimulado cielo.
Uno a uno hago casi veinte poemas y otra canción no muy desesperada;
me siento Neruda, desnudo y con frío.

Pero te amo, y ese es el motivo.
Y de uno a uno paso los veinte
y más de cuatro canciones
y hasta un cuento escribo
y me siento ser un montón más de Nerudas,
algún Rubén Darío, casi Lima quintana tirando a un Benedetti revolucionario.

Al fin me pierdo entre los higos del paraíso,
beso tus senos
y sueño con la lujuria de tu sexo enloquecido,
amándote.

Me encuentra la madrugada con sus primeros gritos,
acurrucado en un rincón como deplorable miseria humana,
semidesnudo, vomitado, temblando de frío,
montones de papeles arrugados y desperdigados por el piso,
que por ahí se puede leer: “canción setenta y dos” o “poema noventa y nueve”;
con un despertador que a los alaridos me perfora la cabeza
para que vaya a la oficina de la biblioteca, a mi trabajo.

Recuerdo entonces: que es Martes, que se me hace tarde
y que alguna vez amé con la puta desesperación de un poeta.

.  |










 
poezii poezii poezii poezii poezii poezii
poezii
poezii La maison de la litérature poezii
poezii
poezii  Recherche  Agonia.Net  

La reproduction de tout text appartenant au portal sans notre permission est strictement interdite.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net

E-mail | Politique de publication et confidetialité

Top Site-uri Cultura - Join the Cultural Topsites! .