|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Renaștere Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 2129
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2008-06-29 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
Tengo frío –dijiste esa tarde-
y todo enero fue estación de hastío. Acongoja este vino que me embriaga con el que brindábamos por primaveras y vírgenes selvas. Inerte me dejaste, como inerte quedaron los libros, la lámpara del viejo escritorio, las cortinas de tu ventana. Solo faltan las monedas en mis ojos, los brazos cruzados sobre el pecho que tanto acariciabas. Tengo frío –dijiste- y se hizo noche, sombra, nunca. Como un náufrago me perdí en tu isla de huesos pequeñitos con crucifijos dorados, donde ahora me esperas como en aquellos días en la plaza indemne. Te fuiste, aunque te abrigué con lo que pude, dejándome preso de un verano que ya no quiero, que duele. Tengo frío –dijiste antes de partir- y he muerto esa tarde aunque empañe espejos. Gustavo Tisocco Del libro "Paisaje de adentro" http://poemasdegustavotisocco.blogspot.com
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate