|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ clarity check Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 2714
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2009-05-14 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
Qué eres tú,
sinó sabes lo que quieres, si tus pasos adelantas, con total premeditación. Si humillas, desgastas, resquebrajas la esperanza, de un puro, resplandeciente amor. Has manchado con tu virus contaminante, de pecados morbosos, las buenas intenciones, y rebajaste mas allá de tus pies, la condición humana. Esa soledad, tan amada ahora, se ha esfumado de mi vida... Ya no puedo, ya no quiero, eso mismo que sale de ti. Bebí el agua que me diste, y ebria desperté agotada por tu inseguridad. Solo que ya estoy cansada, de ya no ser nada, eso que fuí para tí.
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate