|
agonia romana v3 |
Agonia - Ateliere Artistice | Reguli | Mission | Contact | Înscrie-te | ||||
|
|
| |||||
| Articol Comunităţi Concurs Eseu Multimedia Personale Poezie Presa Proză Citate Scenariu Special Tehnica Literara | ||||||
![]() |
|
|||||
agonia ![]()
■ Renaștere Contact |
Comentariile membrilor
Vizionări: 1425
- - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 2008-06-18 | [Acest text ar trebui citit în espanol] |
Cuando de mí te acuerdes, ha de ser ya muy tarde
para curar la herida que tu amor me infirió, decías que me amabas y tanto hiciste alarde de unas poesías que tu amor me inspiró. Cuando de mí te acuerdes, serán tristes tus noches y abrazada a la almohada te acordarás de mí, no te hagas un problema, actúa sin reproches y dile a todo el mundo que de tu alma me fuí. Cuando de mí te acuerdes, los besos que nos dimos se irán desvaneciendo cual pompas de jabón, se estarán marchitando las flores que pusimos a la Virgen pidiendo nos dé su bendición. Cuando de mí te acuerdes, los días serán grises porque tu indiferencia al cielo oscureció, no existirán momentos, ni habrán horas felices porque hasta a esos instantes tus celos los venció. Cuando de mí te acuerdes, ya no estaré contigo, tal vez ya me habré muerto y al fín descansaré, no importa que me olvides, por siempre te bendigo y, aunque no me lo pidas, por tí yo rogaré. Cuando de mí te acuerdes, los ángeles del cielo vendrán a reclamarte por burlarte de mí, ya no tendrás excusas y vestirás de duelo porque se encuentra muerto el amor que te dí. - - - - - - - - - Mariano Bequer. Maracaibo, 12/08/05
|
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
| Casa Literaturii, poeziei şi culturii. Scrie şi savurează articole, eseuri, proză, poezie clasică şi concursuri. | |||||||||
Reproducerea oricăror materiale din site fără permisiunea noastră este strict interzisă.
Copyright 1999-2003. Agonia.Net
E-mail | Politică de publicare şi confidenţialitate